Poznaj wynagrodzenie minimalne i wysokość innych świadczeń ze stosunku pracy w 2010 r.!

Od początku 2010 r. wynagrodzenie minimalne za pracę wzrosło o 41 zł i wynosi 1.317 zł brutto. Kwota dotyczy pracowników zatrudnionych w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy. W pierwszym roku pracy pracownicy mogą zarabiać mniej, bo 80% tej kwoty, czyli 1.053,60 zł (art. 6 ust. 2 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę).

Do rocznego stażu, w czasie którego pracownikowi można wypłacać 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę, wlicza się wszystkie okresy, za które była opłacana składka na ubezpieczenia społeczne lub zaopatrzenie emerytalne, z wyłączeniem okresów zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.

Pracodawca, który w umowie o pracę określił wynagrodzenie danego pracownika na poziomie wynagrodzenia minimalnego (ale nie wskazując określonej kwoty), nie musi dokonywać żadnych zmian w treści tej umowy. Wynagrodzenie w nowej wysokości będzie od 1 stycznia 2010 r. przysługiwało zatrudnionemu bez konieczności ich wprowadzania. Natomiast jeśli wynagrodzenie zostało wpisane kwotowo, trzeba zmienić warunki płacowe, sporządzając aneks do umowy o pracę.

Wzrost innych świadczeń ze stosunku pracy

Zwróć uwagę, że wzrost płacy minimalnej wpływa na wysokość innych świadczeń ze stosunku pracy, ustalaną jako procent lub wielokrotność kwoty minimalnej.

Po pierwsze wzrósł dodatek za każdą godzinę pracy w porze nocnej, który stanowi 20% stawki godzinowej, wynikającej z minimalnego wynagrodzenia (art. 151⁸ § 1 Kodeksu pracy). Poniższa tabela przedstawia wysokość dodatku nocnego w poszczególnych miesiącach 2010 r.

Po drugie wzrosła również maksymalna kwota odprawy pieniężnej przysługująca pracownikom zwolnionym z pracy z przyczyn ich niedotyczących. Odprawa nie może przekroczyć 15-krotności minimalnego wynagrodzenia. W 2010 r. wzrosła ona do 19.755 zł.

Po trzecie zwiększyła się również minimalna wysokość odszkodowania dla osoby, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu. Ma ona bowiem prawo do rekompensaty w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast pracownik, który rozstał się z pracodawcą z powodu mobbingu, ma również prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, czyli1.317 zł.

Minimalna podstawa wymiaru zasiłków

Podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego, zasiłków i świadczenia rehabilitacyjnego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu łącznie kwoty 13,71% (tj. składek finansowanych przez pracownika) - art. 45 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. W przypadku pracowników zatrudnionych w pierwszym roku pracy podstawa wymiaru nie może być niższa od kwoty stanowiącej 80% minimalnej podstawy po odliczeniu łącznie 13,71%.

Podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego, zasiłków oraz świadczenia rehabilitacyjnego musi odpowiadać kwocie co najmniej:

• 1.136,44 zł, tj. 1.317 zł - 13,71% - dla pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy oraz
• 990,15 zł, tj. (1.317 zł × 80%) - 13,71% - dla osób rozpoczynających pracę zawodową.

Wynagrodzenie, które pracownik otrzymał w ciągu 12 miesięcy kalendarzowych lub za pełne miesiące ubezpieczenia, pracodawca po pomniejszeniu o składki na ubezpieczenia społeczne (łącznie 13,71%) powinien zsumować, a następnie podzielić przez 12. W ten sposób uzyskane średnie miesięczne wynagrodzenie nie może być niższe niż 1.136,44 zł lub 990,15 zł.

Jeżeli średnie miesięczne wynagrodzenie pracownika okaże się niższe od tych kwot, pracodawca podwyższa je do tej wysokości. Podstawa wymiaru w tej wysokości obowiązuje dla osób, które zachorowały 1 stycznia 2010 r. lub zachorują później. Osobom, które będą niezdolne do pracy 31 grudnia 2009 r. i 1 stycznia 2010 r., pracodawcy mają obowiązek ustalić minimalną podstawę na 1 stycznia 2010 r.

Podstawa prawna:

• Ustawa z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. nr 200, poz. 1679 z późn. zm.).
• Ustawa z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 z późn. zm.).
• Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z 24 lipca 2009 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2010r. (M.P. nr 48, poz. 709).

Izabela Nowacka
specjalista ds. kadrowo-płacowych